agentic

Jak opublikować witrynę internetową za pomocą Cursor: agenta w chmurze lub własnego hosta11 min read

Reading Time: 7 minutesOpublikuj witrynę internetową zbudowaną w Cursor: przetestuj projekt, użyj Cloud Agent Publish z Vercel, jeśli się kwalifikujesz, lub wdróż swoje repozytorium za pośrednictwem innego hosta.

Cursor publishing a website cover

Jak opublikować witrynę internetową za pomocą Cursor: agenta w chmurze lub własnego hosta11 min read

Reading Time: 7 minutes

Aby opublikować stronę internetową za pomocą Cursor, najpierw uruchom projekt, a następnie wybierz ścieżkę wdrożenia. Agent chmurowy Cursor ma udokumentowany przepływ publikowania dla repozytorium połączonego z Vercel. Jeśli masz wbudowany edytor stacjonarny lub używasz innego hosta, wdróż sprawdzone repozytorium przy użyciu normalnego potoku tego hosta. Podgląd i przekierowany port Cursor pozwalają sprawdzić aplikację, ale nie jest to również adres publiczny, który podajesz klientom.

Ten przewodnik jest przeznaczony dla konstruktora, który chce działającego uruchomienia, a nie wygenerowanego zrzutu ekranu strony docelowej. Obejmuje wybór repozytorium, podpowiedzi, podgląd lokalny i w chmurze, kontrolę kompilacji, publikację i opcjonalną ścieżkę współdzielonych artefaktów dla interesariuszy. Jeśli kilka osób musi przejrzeć tę samą wersję roboczą przed publikacją, rozważ a współdzielony obszar roboczy AgentGrid.io zamiast wymieniać się zrzutami ekranu.

Jak zbudować stronę internetową w Cursor i opublikować ją za pomocą AgentGrid.io

Skonfiguruj AgentGrid.io przed napisaniem kodu w Cursor, aby aplikacja znalazła się we właściwym obszarze roboczym.

Krok 1: Utwórz obszar roboczy witryny w AgentGrid.io

Zaloguj się na app.agentgrid.io, wybierz odpowiedni zespół i wybierz obszar roboczy dla witryny. Użyj oddzielnego obszaru roboczego dla węższej grupy odbiorców. Wybierz artefakt aplikacji dla witryny, a nie wytyczne Markdown. Udostępnienie łącza do prywatnego artefaktu nie powoduje przekształcenia go w witrynę publiczną.

Obszar roboczy AgentGrid.io z podświetloną opcją Zaproś agenta
W obszarze roboczym AgentGrid.io polecenie Zaproś agenta uruchamia obsługiwane połączenie.

Krok 2: Podłącz agenta Cursor, a nie tylko edytor

Otwórz projekt witryny w Cursor i użyj trybu agenta, który może edytować pliki i uruchamiać polecenia terminala. Daj mu tę instrukcję: Connect this Cursor Agent to agentgrid.io. Run npx @animaapp/cli@latest login, show me the verification URL and code, and wait for my approval. Do not publish yet. Zatwierdź jego nazwę, obszar roboczy oraz opcję Odczyt i zapis w przeglądarce. Pozostaw opcję Publikuj wyłączoną, chyba że chcesz wdrożyć agenta. Następnie poproś Cursor o uruchomienie npx @animaapp/cli@latest workspaces i sprawdź, czy widzi zamierzony obszar roboczy. Jeśli dostęp do terminala jest wyłączony, zamiast tego użyj ręcznego importu folderów.

Krok 3: Jednorazowo zbuduj, przetestuj i zaimportuj projekt

Podpowiedź Cursor: Zbuduj responsywną stronę docelową rezerwacji dla warsztatu rowerowego. Skorzystaj z tego repozytorium, dodaj przejrzystą listę usług i wezwanie do działania dotyczące rezerwacji, przeprowadź dostępne kontrole i powiedz mi, które pliki są punktem wejścia do witryny. Nie zmieniaj niepowiązanego kodu. Przejrzyj różnicę i otwórz lokalny podgląd. Uruchom podłączonego agenta npx @animaapp/cli@latest create -t import --from ./project --artifact-type app --workspace <workspace-id>, zastępując rzeczywisty folder i podany w nim identyfikator obszaru roboczego. Otwórz zwrócony adres URL artefaktu. W przypadku witryny statycznej upewnij się, że index.html i powiązane z nim aktywa są obecne. Wyklucz node_modules, dane wyjściowe kompilacji i poświadczenia. Jeśli połączenie nie było możliwe, wybierz Nowy → Prześlij folder lub Nowy → Importuj z ZIP w AgentGrid.io. Import to migawka, a nie automatyczna synchronizacja z repozytorium. Sprawdź jego pliki, podgląd i obszar roboczy.

Artefakt witryny demonstracyjnej White Lotus w AgentGrid.io
Przykładowy artefakt witryny internetowej w AgentGrid.io: wersja demonstracyjna White Lotus jest prywatna na czas sprawdzania jej wersji.

Krok 4: Zaktualizuj ten sam artefakt, a następnie opublikuj celowo

Wklej adres URL artefaktu do agenta Cursor i poproś o dokładne ulepszenie, na przykład naprawę menu mobilnego tego artefaktu. Potwierdź zmianę w Historii. Gdy witryna zostanie zatwierdzona, użyj opcji Publikuj w AgentGrid.io lub poproś podłączonego agenta z możliwością publikowania o jej wdrożenie. Otwórz powstały publiczny adres URL i przetestuj link nawigacyjny i rezerwacyjny. Publikowanie to coś innego niż udostępnianie prywatnego artefaktu. Późniejsze zmiany w kodzie nie zastępują automatycznie wdrożenia publicznego: opublikuj aktualizację, kiedy chcesz, aby była dostępna.

Zaktualizowano menu Udostępnij AgentGrid.io pokazujące opcję Publikuj
Zaktualizowane menu Udostępnij zawiera opcję Publikuj, która zamienia zatwierdzony artefakt w działającą witrynę internetową.

Co Cursor może publikować bezpośrednio

Cursor Dokumentacja konfiguracji środowiska chmury opisuje konkretną sekwencję: zapisz pracę w repozytorium, podłącz konto Vercel, wybierz opcję Publikuj w oknie agentów i otrzymaj adres URL wdrożenia. Cursor łączy repozytorium z projektem Vercel i wdraża jego domyślną gałąź. Późniejsze zatwierdzenia gałęzi domyślnej są wdrażane automatycznie. Zespół Cursor wdrażający w zespole Vercel potrzebuje planu wykraczającego poza Hobby. Wymagania te nie są uniwersalnym przyciskiem publikowania dla każdego projektu edytora lokalnego.

Krok 1: Rozpocznij w odpowiednim repozytorium

W przypadku istniejącej witryny otwórz jej repozytorium w Cursor i poproś Agenta, aby zastosował się do istniejącej struktury, komponentów, testów i konwencji projektowych. Przed zmianą kodu poproś go o określenie, co jest już wdrożone i która gałąź jest produkcyjna. W przypadku nowego projektu Cloud Agent Cursor dokumentuje trasę od zera i etap tworzenia repozytorium Origin; sprawdź dostępność na swoim koncie, zanim z niego skorzystasz. Wersja robocza środowiska bez zapisanego repozytorium nie jest gotowa na udokumentowaną ścieżkę publikacji Vercel.

Przykładowy monit: „W tym repozytorium zbuduj responsywną stronę główną, warsztaty i odwiedziny dla sklepu z roślinami Cedar House. Użyj dostarczonego logo i harmonogramu warsztatów, a nie wymyślonej dostępności. Zachowaj istniejące ramy i konwencje stylistyczne. Dodaj tytuły i opisy stron, działające linki rejestracyjne z projektu-notes.md oraz menu mobilne przyjazne dla klawiatury. Pokaż plan, wdroż go, wyświetl listę zmienionych plików i testów i zatrzymaj się przed wdrożeniem. „

Jeśli projekt ma trasy API, strony uwierzytelniające lub renderowane przez serwer, zidentyfikuj je teraz. Host statyczny może nie obsługiwać środowiska wykonawczego. Zapytaj, jakich zmiennych środowiskowych oczekuje aplikacja i czy którekolwiek z nich będą widoczne dla przeglądarki. Nigdy nie wklejaj tajemnic produkcyjnych do monitu agenta ani nie przekazuj ich kontroli źródła.

Krok 2: Wyświetl podgląd działającej aplikacji

Zainstaluj zależności i uruchom polecenie programistyczne zdefiniowane w projekcie. W przypadku lokalnej sesji edytora Cursor otwórz lokalny adres URL programowania w przeglądarce. W przypadku agenta chmury dokument Cursor wykrył i ręcznie skonfigurował przekierowane porty w oknie agentów. Otwórz przesłaną aplikację w wewnętrznej przeglądarce i sprawdź prawdziwe strony. Dziennik kompilacji z informacją „ukończono” nie może sprawdzić responsywnej nawigacji ani działających wezwań do działania.

Sprawdź witrynę przy wąskich i szerokich szerokościach. Skorzystaj z linków do zamierzonych miejsc docelowych i formularzy testowych. Wypróbuj nawigację za pomocą klawiatury i widoczny fokus. Sprawdź alternatywne obrazy, metadane, kolejność nagłówków, brakujące zasoby i stany ładowania. Sprawdź godziny otwarcia sklepu, dane kontaktowe, kopię prawną i prawa do wizerunku w odniesieniu do zatwierdzonego źródła. Jeśli witryna zależy od interfejsu API, sprawdź żądanie zakończone niepowodzeniem i potwierdź, że w pakietach przeglądarek nie pojawiają się żadne dane uwierzytelniające.

Podpowiedź testowa: „Uruchom skrypty lint, testowe i kompilacji produkcyjnej tego repozytorium. Otwórz trzy strony w przeglądarce w szerokości mobilnej i stacjonarnej. Zgłoś uszkodzone zasoby, martwe łącza i niedostępne elementy sterujące, a następnie napraw defekty kodu. Nie zmieniaj konfiguracji wdrożenia ani nie publikuj. Podsumuj awarie wymagające ludzkiej decyzji. ” Właściwie otwórz przeglądarkę samodzielnie, gdy agent zgłosi sukces.

Krok 3: Wybierz ścieżkę uruchamiania

Ścieżka Najlepiej kiedy Co staje się publiczne
Publikowanie agenta w chmurze w Vercel Połączenie z repozytorium i Vercelem jest gotowe Adres URL wdrożenia Vercel i skonfigurowana domena
Przepływ pracy wdrożeniowy Twojego hosta Korzystasz już z potoku CI/CD lub innej platformy Adres URL wdrożenia hosta
Artefakt AgentGrid.io Zespół potrzebuje najpierw sprawdzalnej wersji roboczej Nic, dopóki artefakt nie zostanie osobno opublikowany

Pierwsze dwie ścieżki to trasy wdrażania. Trzeci to proces współpracy i publikowania z własną kopią aplikacji. Wybierz jedno źródło prawdy i zapisz, którą wersję widzieli recenzenci.

Krok 4: Opublikuj za pomocą agenta chmurowego Cursor i Vercel

Gdy praca znajdzie się w repozytorium, podłącz konto Vercel w Cursor. W oknie agentów wybierz opcję Publikuj nad danymi wejściowymi agenta. Jeśli Cursor oferuje opcję Dodaj Vercel, najpierw wykonaj to połączenie. Przed zatwierdzeniem przejrzyj repozytorium, docelowy zespół Vercel, domyślną gałąź, zmienne środowiskowe i ustawienia kompilacji. Udokumentowany przepływ Cursor następnie łączy repozytorium, wdraża domyślną gałąź i zwraca adres URL.

Nie używaj gałęzi podglądu jako dowodu tego, co wyląduje w gałęzi domyślnej. Przed połączeniem sprawdź różnicę i wszelkie wymagane przeglądy kodu ludzkiego. Późniejsze zatwierdzenie tej gałęzi może automatycznie spowodować ponowne wdrożenie działającej witryny, dlatego już teraz zdefiniuj procedury zatwierdzania i wycofywania zmian. Jeśli wygenerowana witryna jest statyczna, potwierdź katalog wyjściowy; jeśli zaangażowane są trasy serwera, upewnij się, że host obsługuje środowisko wykonawcze aplikacji. Traktuj domenę DNS i rozliczenia jako oddzielne decyzje dotyczące własności.

Krok 5: Wdróż za pośrednictwem innego hosta lub udostępnij do recenzji

Na innym hoście Zatwierdź sprawdzony kod i postępuj zgodnie z repozytorium specyficznym dla platformy tego dostawcy lub przepływem pracy przesyłania. Skonfiguruj polecenie kompilacji, lokalizację wyjściową, zmienne środowiskowe, przekierowania i domenę niestandardową na tym hoście. Skorzystaj z wdrożenia w wersji zapoznawczej, aby uzyskać zgodę interesariuszy, jeśli jest to możliwe. Cursor pomaga w kodzie i poleceniach; host jest właścicielem publicznego adresu URL i ustawień produkcyjnych.

Do przeglądu zespołowego dokumenty AgentGrid.io a Połączenie Cursor. Upewnij się, że środowisko agenta może uruchomić przepływ połączenia, przyznaj dostęp tylko do zamierzonego obszaru roboczego i poproś o zwrócenie łącza do artefaktu. Jeżeli połączenie nie jest odpowiednie, zaimportuj samodzielnie sprawdzony folder projektu lub plik ZIP. Sprawdź podgląd i źródło artefaktu po przeniesieniu; link prywatny nie jest witryną produkcyjną, a zmiany w oryginalnym repozytorium nie są automatycznie synchronizowane z zaimportowaną kopią.

Monit o przekazanie o określonym zakresie: „Po autoryzacji połączenia umieść sprawdzony projekt Cedar House w nazwanym obszarze roboczym jako nieopublikowany artefakt aplikacji. Zwróć jego prywatny adres URL i wymień wszelkie zależności lub funkcje zaplecza, których nie udało się przenieść. Nie publikuj, nie udostępniaj na zewnątrz ani nie wybieraj innego obszaru roboczego. ” Kiedy zespół się podpisze, użyj artefaktu oddzielny proces publikowania jeśli wybranym hostem jest AgentGrid.io.

Krok 6: Sprawdź rzeczywiste wdrożenie

Otwórz publiczny adres URL po wylogowaniu się i na telefonie. Porównaj jego strony z zatwierdzonym podglądem. Przetestuj nawigację, formularze, miejsce docelowe rejestracji, HTTPS, metadane, ładowanie obrazu i dowolną domenę niestandardową. Zapisz wdrożone zatwierdzenie lub wersję artefaktu. Jeśli strona publiczna jest starsza, przed jej ogłoszeniem sprawdź wybór gałęzi, dane wyjściowe kompilacji, zmienne środowiskowe, dzienniki wdrażania i pamięć podręczną. Ponawiaj testy po każdej aktualizacji produkcyjnej.

Postaraj się, aby następna aktualizacja była przemyślana

Zapisz zatwierdzoną wersję i publiczny adres URL. Nowe zmiany są wersjami roboczymi do czasu ich sprawdzenia i ponownej publikacji.

Często zadawane pytania

Czy Cursor może opublikować stronę internetową bez Vercel?

Tak, tworząc kod dla przepływu pracy innego dostawcy usług hostingowych. Omawiana tutaj udokumentowana kontrola publikowania agenta chmury korzysta z programu Vercel. Podgląd edytora pulpitu i przekierowane porty nie są niezależnymi usługami hostingowymi.

Dlaczego funkcja publikowania nie jest dostępna w mojej sesji Cloud Agent?

Sprawdź, czy projekt został zapisany w repozytorium i czy Vercel jest podłączony. Kwalifikowalność, plan, ustawienia organizacji i uprawnienia do repozytorium również mogą mieć znaczenie. Postępuj zgodnie z aktualnym przewodnikiem konfiguracji Cursor, zamiast zakładać, że te same elementy sterujące pojawiają się na każdym koncie.

Czy podgląd Cursor zaktualizuje moją działającą witrynę internetową?

Nie. Lokalny lub przekazywany podgląd umożliwia wgląd w proces tworzenia oprogramowania. Wdrożenie to osobne wydarzenie. W ścieżce Vercel Cursor przyszłe zatwierdzenia do domyślnej gałęzi mogą zaktualizować produkcję po skonfigurowaniu integracji.

Czy mogę używać AgentGrid.io tylko w celach zatwierdzenia?

Tak. Zachowaj nieopublikowany artefakt do wspólnego przeglądu, a następnie opublikuj zatwierdzony artefakt lub wdróż odpowiednie sprawdzone repozytorium za pośrednictwem istniejącego hosta. Jeśli używasz obu, zachowaj wyrównanie obu kopii.

Porównanie przekazania można znaleźć w naszym przewodniku udostępnij dane wyjściowe agenta jako łącze. The opublikuj witrynę internetową Claude Design obejmuje inny punkt wyjścia, podczas gdy Przewodnik po publikowaniu witryny internetowej Muse pokazuje sprawdzony artefakt przechodzący do publikacji. Są to różne przepływy pracy, a nie zamienne cechy produktu.

|

Co-founder & CEO